anioly istnieja

weekend minal tak najzupelniej normalnie, w domu, u tesciow na obiadku, sprzatanie w ogrodku, w domu, zakupy itd.

dzis znow siedze sama w domu i tak tez bedzie do 22 tego miesiaca, poniewaz jestem na zwolnieniu. pracy jeszcze zadnej na oku nie mam, skladam cv do roznych miejsc. dzis siostra mojego mezunia ma mi przyniesc formularz z jej pracy-zobaczymy co z tego wyjdzie...mam jeszcze 3 tygodnie na poszukiwanie-trzymajcie kciuki!

wczoraj minal dokladnie miesiac-poprosilam meza, zeby zapalil swieczke(mialam przygotowana taka nowa duza)a on zaczal zapalac mala...no to ja do niego, ze ta duza nie mala, no a on do mnie ze mu wszystkie w domu zapali, zeby Kubusiowi bylo jasniej gdziekowiek jest.

a poza tym to wszyscy KOCHAJA go i ja o tym wiem

mija miesiac i nie jestem za bardzo do nastroju pisania o niczym (*) zapalam tobie swieczke moje ukochanie:)

(*)i cala rodzina jest z Toba Kubuniu

no i bylam u lekarza...nic...wszystkie wyniki w porzadku, nie mam ani toksoplazmozy ani trombofili...wiec co sie stalo??dlaczego??co jest temu winne??nikt nie potrafil mi udzielic odpowiedzi!!PARANOJA!!Jestem zla...choc nie powinnam, bo jestem zdrowa...ale jaka tam zdrowa??zabilam swoje dziecko...moje cialo je zabilo!!nie jestem zdrowa jestem bardzo CHORA...ale co mi jest....??

podobno wiele rodzin przez to przechodzi, pierwsze drugie dziecko...trzecie i czwarte wszystko ok...nie rozumiem a chcialabym!!

wiem, ze mam dobrego lekarza, nie chcialabym go zmieniac, ale jesli on nie wie??a jak ktos inny wie??kto wie??kto zrozumie??

bardzo bym chciala wiedziec co sie stalo....

chyba ta wczorajsza rozmowa mi troche pomogla, z reszta kazdy moment z Kubuniem pozwala mi troche odsapnac, kazde slowo wypowiedziane o nim, pozwala mi zrozumiec, ze on tak naprawde nie umarl, jest z nami i bedzie zawsze, tylko nie mozna nam o nim zapomniec...

nigdy nie zapomnimy, z czasem slow, zdan, rozmow...bedzie ich mniej ale on zawsze bedzie z nami...

kolejny dzien mija, ladny dzien, slonce za oknem...mowia ze tu w santa marii to najcieplejszy okres-koniec wrzesnia, poczatek pazdziernika-i chyba maja racje-zblizaja sie urodziny nicka 29te, hmmm...on twierdzi, iz w tym roku podaruje sobie swietowanie i ja sie z tym zgadzam, ale mysle ze jakos musze mu dac znac, ze nie zapomnielismy...tylko jak? jakies pomysly? ja nie mam na razie zadnych.

jutro wybieramy sie z rana do lekarza...zobaczyc co ma dla nas przyszlosc...???...

trzymajcie za nas kciuki...juz sama nie wiem za co...nie za wyniki a za ta przyszlosc...w koncu szczesliwa:)